Antylopa (Taurotragus oryx)

Antylopa (Taurotragus oryx)
Nazwa „antylopa” odnosi się do grupy roślinożernych ssaków parzystokopytnych^ spokrewnionych z bydłem i kozami. Wyróżnia się co najmniej 90 gatunków antylopi Najmniejsza z nich to antylopa karłowata a gatunkiem największym jest eland.

Cechy wspólne

Wszystkie antylopy cechują się lekkim, smukłym ciałem pokrytym gęstym, $} krótkim futrem. Większość ma ubarwienie piaskowobrązowe, ale istnieją także wyjątki, np. oryks południowy o futrze szaro-czarnym. Antylopy mają rozszczepione kopyta i krótkie ogonki. Dzięki silnej tylnej części tułowia, długim nogom i mocnym mięśniom mogą szybko biegać. Antylopa w biegu wygląda tak, jakby skakała w górę i w dół. Zresztą antylopy są znakomitymi skoczkami. Zarówno samce, jak i samice większości gatunków mają rogi.

Olbrzymi eland jest największą antylopą.

Wyostrzone zmysły

Antylopy są bardzo czujne i płochliwe. Mają bardzo wyostrzone zmysły, dzięki którym mogą wcześnie wykryć niebezpieczeństwo. Wydłużone źrenice zapewniają im szerokie pole widzenia. Doskonały ^ i węch pomagają rozpoznać zagrożenie nawet w nocy. Ruchliwe uszy wychwytują nawet najmniej szelest. Antylopy ostrzegają się wzajemnie za pomocą różnych sygnałów. Niektóre podskakują na wyprostowanych nogach, inne wydają dźwięki podobne do szczekania.

Oryksa południowego bardzo łatwo rozpoznać po prostych rogach.

Ucieczka, aby przeżyć

Szybkość i zwrotność to dla antylop jedyny sposób obrony przed napastnikami. Zwykle w sytuacji zagro­żenia zwierzęta te zrywają się do biegu. Ale decyzja o tym, kiedy poderwać się do ucieczki, zależy od tego, jaki drapieżnik zagraża i jak blisko stada podszedł. Lwom antylopy pozwalają się zbliżyć do stada na 200 m i dopiero wtedy uciekają. Ale zrywają się do biegu, jeśli gepard jest oddalony nawet 800 m. Antylopy mogą w biegu wykonywać ostre oraz gwałtowne skręty i przemierzać długie dystanse. To ich wielka przewaga, zwłaszcza gdy goni je gepard, który nie może biec zbyt szybko przez dłuższy czas.

Rogi

Rogi pełnią bardzo ważną funkcję w stadnym życiu antylop. Mają decydujące znaczenie w okresie godowym i podczas walk o dominację. Samce antylopy są przywiązane do terytorium i często rywalizują między sobą o przywództwo nad stadem. Każdy gatunek antylopy ma inny sposób walki, ale wszystkie zderzają się rogami. Samce kudu sczepiają się i napierają na siebie do momentu, aż przeciwnik straci siłę. Natomiast impale bardzo powoli do siebie podchodzą, a potem na określony znak pędzą ku sobie i zderzają się rogami.

Nazwa popularna: elan
Nazwa naukowa: Taurotragus oryx
Występowanie: Afryka, głównie Sudan, Senegal i Republika Środkowoafrykańska
Rozmiar:  wysokość: 1,5-1,75 m w kłębie
Pożywienie:trawa, liście i gałązki
Wrogowie: ludzie, którzy polują na elandy z powodu skóry i mięsa
Status: zagrożony

Facebook

YouTube

Ciekawostki

Kategorie

Tagi

czy wiesz, że... drapieżniki dzieci jastrzębiokształtne jętki kambr karnawał lód mars modliszki mózg osobowość psychologia ptaki drapieżne ptaki śpiewające sawanna skoczogonki, widłogonki, rybiki skorki turcja umysł ważki widelnice ziemia

Reklama

Fatal error: Cannot use [] for reading in /home/newglob/domains/pociagdonatury.pl/public_html/9e5b5ebee85138b10ad61cd208018696/SeoPilotClient.php(394) : runtime-created function on line 18