Pawian (Papio hamadryas)

Pawian (Papio hamadryas)
Pawiany to jeden z najliczniejszych gatunków małp na świecie. Występują w dużej liczbie w różnych częściach Afryki. Wyróżnia się pięć głównych gatunków. Są to: anubis, czakma, gwinejski, masajski, płaszczowy. Poza pawianem płaszczowym pozostałe tworzą grupę pawianów sawannowych.

Stada

Pawiany żyją w stadach. Typowe składa się z około 50 osobników, w tym z ośmiu samców, wielu samic i licznego potomstwa. Stada na sawannie za przewodnika mają zwykle samicę. Samce są odpowiedzialne za obronę członków grupy. Stado razem śpi, podróżuje i szuka pożywienia. Członków rodziny łączy bardzo silna więź, umacniana jeszcze wzajemnym iskaniem się.

Matki, tak jak u wszystkich zwierząt naczelnych, są do tego stopnia opiekuńcze wobec potomstwa, że mogą być agresywne.

Cechy wspólne

Wszystkie pawiany mają wydłużony pysk, który przypomina pysk psa. Oczy pawianów są blisko osadzone. Ciało pokrywa gęste futro, a pośladki gruba naga skóra. Na tych gołych łatach pawianom wygodnie się siedzi. Samce i samice bardzo różnią się wielkością i kolorem. Osobniki męskie są większe.

Bardziej praktyczne korzyści z iskania się to utrzy­manie futra w czystości i pozbycie się wszy

Cechy pawianów

Pawiany są wszystkożerne. Jednak najchętniej żywią się trawą, owocami leśnymi, liśćmi, korzeniami i korą. Jedzenia poszukują w ciągu dnia, podczas najgorętszej pory zwykle odpoczywają. Samice noszą swoje nowo narodzone małe w jednej ręce, trzymają je blisko brzucha. Kiedy młode ma około sześciu tygodni, może już podróżować na grzbiecie matki. Pomimo że to głównie samice troszczą się o potomstwo, samce także starają się im pomagać. Nie tylko przynoszą pożywienie dla małych, lecz nawet bawią się z nimi.

Pawian płaszczowy

Pawian płaszczowy, chociaż żyje na granicy sawann w Etiopii i Somalii, bardzo różni się od pawianów sawan­nowych zarówno wyglądem, jak i zachowaniem. Zwierzę występuje ponadto na Bliskich Wschodzie oraz w Arabii Saudyjskiej i Jemenie. Męskiego osobnika tego gatunku charakteryzują rzucający się w oczy srebrnawy kolor sierści i gęsta grzywa. Natomiast samica jest brązowa i nie ma grzywy. Inna ważna cecha pawianów to różowe pyski i pośladki. Gatunek ten ma wyjątkowo skomplikowaną strukturę społeczną. Dorosły samiec dominuje nad grupą około 10 samic, czyli własnym haremem. Dwa lub więcej haremy składają się na klan. Kilka klanów tworzy gromadę, a te złączone razem tworzą stado. Stado może liczyć nawet ponad 140 osobników

Pawian najeża sierść, gdy jest zły. To wystarczy, aby odstraszyć intruza.

Nazwa popularna: pawian płaszczowy
Nazwa naukowa: Papio hamadryas
Występowanie: Afryka i Arabia
Rozmiar:  dorosłe samce: 15-20 kg dorosłe samice: 8-13 kg
Pożywienie: liście, kora, orzechy, owoce leśne, insekty i małe zwierzęta
Wrogowie: lamparty, gepardy i ludzie (pawiany uważa się za plagę dla upraw i dlatego wybija się je w dużych ilościach
Status: podwyższone ryzyko

Facebook

YouTube

Ciekawostki

Kategorie

Tagi

czy wiesz, że... drapieżniki dzieci jastrzębiokształtne jętki kambr karnawał lód mars modliszki mózg osobowość psychologia ptaki drapieżne ptaki śpiewające sawanna skoczogonki, widłogonki, rybiki skorki turcja umysł ważki widelnice ziemia

Reklama

Fatal error: Cannot use [] for reading in /home/newglob/domains/pociagdonatury.pl/public_html/9e5b5ebee85138b10ad61cd208018696/SeoPilotClient.php(394) : runtime-created function on line 18