Sójka (Garrulus glandarius)

Sójka (Garrulus glandarius)

Sójka zamieszkuje całą Europę, północną Afrykę i Azję z wyjątkiem południowych rejonów. W Polsce występuje wyłącznie w górach i jest średnio licznym gatunkiem lęgowym. Występuje we wszystkich ty­pach lasów, choć najchętniej wybiera stare lasy mieszane, zadrzewie­nia śródpolne i duże, stare parki. Jest bardzo ostrożna, a jej ostre krakanie ostrzega wszystkich mieszkańców lasu przed niebezpieczeń­stwem. Jej repertuar wokalny jest bardzo zróżnicowany, może też na­śladować różne dźwięki i głosy innych ptaków. Sójka unika otwar­tych przestrzeni. Po ziemi skacze niezgrabnie. Przylatuje w marcu i kwietniu. Okres lęgowy trwa od kwietnia do maja. Od kwietnia sa­miec i samica zaczynają budowę gniazda, które może być umieszczo­ne zarówno na drzewie liściastym, jak też iglastym. Często gnieżdżą się w kępach świerków, blisko brzegu lasu. Gniazdo jest stosunkowo małe i płaskie. Warstwa zewnętrzna zbudowana jest z gałązek, wewnętrzna z suchych traw i korzonków. Pełny lęg składa się z 5-6 jaj. Wysiadują oba ptaki po złożeniu pierwszego jaja, przez 16-17 dni. W trzy tygodnie po wykluciu młode są na tyle niezależne, że mogą opuścić gniazdo i koczować z rodzicami po okolicy. Sójka zja­da zarówno pokarm roślinny, jak i zwierzęcy - ten ostatni głównie w okresie lęgowym. Młode żywią się różnymi bezkręgowcami, lecz rów­nież małymi kręgowcami, takimi jak myszy i małe ptaki. Sójka ni­szczy wiele lęgów małych ptaków wróblowatych. Pokarm roślinny odgrywa ważną rolę na jesieni i w zimie, i składa się z żołędzi, bukwi, orzechów laskowych i jagód. Odlatuje we wrześniu i październiku. Sójki z północy i północnego wschodu odlatują daleko na południe i południowy zachód.

sójka zdziwiona na dachu z jedzeniem

Osobniki obu płci mają takie samo beżowo-szare ubarwienie ciała. Czarne i białawe piórka na głowie tworzą mały czubek. Czarne paski, biegnące w dół od dolnej szczęki, przypominają wąsy. Czarny ogon wyraźnie kontrastuje z białym kuprem. Górne pokrywy skrzydłowe są niebieskie, z ciemnymi prążkami i białymi liniami między nimi - są one bardzo charakterystycznym elementem ubarwienia sójki. Ponadto na skrzydłach występuje duża, biała plama. Ubarwienie młodych jest nieco ciemniejsze i nie tak kolorowe. W Ameryce Północnej występują gatunki pokrewne, reprezentowane przez rodzaje Cyanocorax i Cyanicitta, tzw. niebieskie sójki. Sposobem życia nie różnią się wiele od naszej.

Facebook

YouTube

Ciekawostki

Kategorie

Tagi

czy wiesz, że... drapieżniki dzieci jastrzębiokształtne jętki kambr karnawał lód mars modliszki mózg osobowość psychologia ptaki drapieżne ptaki śpiewające sawanna skoczogonki, widłogonki, rybiki skorki turcja umysł ważki widelnice ziemia

Reklama

Fatal error: Cannot use [] for reading in /home/newglob/domains/pociagdonatury.pl/public_html/9e5b5ebee85138b10ad61cd208018696/SeoPilotClient.php(394) : runtime-created function on line 18